-
اندازه متن
+
کفشهای پاشنه بلند برای اولین بار در اواخر قرن شانزدهم در ایران صفوی استفاده شدند. سربازان ایرانی از کفشهای پاشنه بلند برای سوارکاری استفاده میکردند. این پاشنهها به آنها کمک میکرد تا در رکاب اسب محکمتر بایستند و در جنگها کنترل بیشتری داشته باشند.
در سال ۱۵۹۹ هنگامیکه شاه عباس یکم برای جلب اتحاد اروپاییها در برابر عثمانیها بود فرستادگانی را با کفش پاشنهبلند روانه اروپا کرد. با ورود هیئتهای دیپلماتیک ایرانی به اروپا، این کفشها مورد توجه اشراف اروپایی قرار گرفتند و به سرعت به بخشی از مد درباری تبدیل شدند. پادشاهان و اشراف اروپایی از این کفشها به عنوان نمادی از قدرت و جایگاه اجتماعی استفاده میکردند.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟