-
اندازه متن
+
در سال 1736 الی 1747 میلادی نامه ای از طرف نادر شاه به دربار عثمانی در دوران سلطان محمود اول فرستاده شد و در آن نادر خواستار برگرداندن زمین های ایران که عثمانی ها قصب کرده بودند شد .
در جواب ، شعری برای رجز خوانی از طرف دربار عثمانی به ایران فرستاده شد :
- چو خواهی قشونم نظاره کنی
- سحرگه نظر بر ستاره کنی
- اگر آل عثمان حیاتم دهد
- ز چنگ فرنگی نجاتم دهد
- چنانت بکوبم به گرز گران
- که یکسر روی تا به مازندران
نادر شاه که گفته میشود در هنگام گرفتن جواب در سال 1739 در هند بود ، نامه ای برای پاسخ دادن به دربار عثمانی به شعر مینویسد و تهدید میکند که پس از فتح هند ، ترک های عثمانی نفرات بعدی خواهند بود.
نامه نادر شاه
- چو خورشید سعادت نمایان شود
- ستاره ز پیشش گریزان شود
- عقاب شکاری نترسد ز بوم
- دو مرد خراسان دو صد مرد روم
- اگر دست یزدان دهد رونقم
- به اسکندریه زنم بیرقم
در ادامه و در پی پیروزی های نادر شاه و درگیری های عثمانی در اروپا ، پیمان صلحی بین این دو دولت نوشته میشود و زمین های ایران به ایران برمیگردد و امنیت زائران ایرانی در حج تضمین میشود.
نظر شما در مورد این مطلب چیه؟