مرگ نیکلای دوم و خانواده‌اش 1918 م

قتل تزار نیکلای دوم و خانواده‌اش

بامداد ۱۷ ژوئیه ۱۹۱۸، در زیرزمین خانه‌ای در شهر یکاترینبورگ، آخرین تزار روسیه، نیکلای دوم، به همراه همسرش الکساندرا و پنج فرزندشان، به شکلی بی‌رحمانه به قتل رسیدند. این واقعه نه‌تنها پایان دودمان سیصدساله‌ی رومانوف‌ها بود، بلکه یکی از تلخ‌ترین صحنه‌های تاریخ انقلاب روسیه را رقم زد.

پس از انقلاب ۱۹۱۷ و سقوط نظام سلطنتی، خانواده‌ی تزار نیکلای دوم در بازداشت بلشویک‌ها قرار گرفتند. با نزدیک شدن نیروهای مخالف بلشویک به یکاترینبورگ، رهبران محلی تصمیم گرفتند پیش از هرگونه امکان نجات، خاندان سلطنتی نیکلای دوم را اعدام کنند.

آن شب، خانواده نیکلای دوم با این بهانه که قرار است به مکانی امن منتقل شوند، به زیرزمین برده شدند. دقایقی بعد حکم اعدام خوانده شد و تیراندازی آغاز گردید. نیکلای دوم تقریباً بلافاصله کشته شد و الکساندرا نیز جان باخت؛ اما مرگ برای دختران خانواده به این سادگی نبود.
الکساندرا و چهار دخترش—اولگا، تاتیانا، ماریا و آناستازیا—از ترس مصادره‌ی اموال، الماس‌ها و سنگ‌های قیمتی فراوانی را درون کرست‌ها و لباس‌هایشان دوخته بودند. این جواهرات، لایه‌ای سخت زیر لباس ایجاد کرده بود که باعث شد بسیاری از گلوله‌ها به بدن آن‌ها نفوذ نکند.

شاهدان گفته‌اند صدای برخورد گلوله با اجسام سخت در فضا می‌پیچید و تیراندازان دچار وحشت و سردرگمی شدند.
در خاطرات یکی از اعضای جوخه‌ی اعدام آمده است:
«برای لحظه‌ای تصور کردیم نیرویی الهی از آن‌ها محافظت می‌کند؛ گلوله‌ها اثر نمی‌کرد و حتی ما را به ایمان آوردن به خدا واداشت.»
این مقاومت غیرمنتظره باعث شد برخی تصور کنند اسلحه‌ها عمل نمی‌کند یا اتفاقی ماورایی در حال وقوع است.

در نتیجه، اعدام به صحنه‌ای طولانی و آشفته تبدیل شد. مأموران که آمادگی چنین وضعیتی را نداشتند، به شلیک‌های مکرر از فاصله‌ی نزدیک و در نهایت به سرنیزه متوسل شدند. جواهراتی که با هدف حفظ ثروت خاندان سلطنتی پنهان شده بودند، ناخواسته مرگ دختران را دردناک‌تر و خشن‌تر کردند.

پس از قتل، اجساد به‌طور مخفیانه دفن و سپس تلاش شد با آتش و اسید آثار آن‌ها از بین برود. با وجود این، دهه‌ها بعد بقایای خانواده‌ی رومانوف کشف شد و آزمایش‌های DNA هویت آن‌ها را تأیید کرد.