‍ هانس استاینینگر؛ مردی با ریشی بلند و سرنوشتی عجیب

هانس استاینینگر در اوایل قرن شانزدهم میلادی، حدود سال ۱۵۰۸، در شهر بروناو آم این (Braunau am Inn) در اتریش به دنیا آمد. این شهر، در مرز اتریش و آلمان و در کنار رودخانه‌ی این قرار دارد. در آن دوران، بروناو شهری کوچک با ساختار اجتماعی سنتی و وابسته به امپراتوری هابسبورگ بود.

هانس استاینینگر در بزرگسالی به یکی از چهره‌های شناخته‌شده‌ی شهر تبدیل شد و به‌عنوان شهردار یا مقام اداری محلی فعالیت می‌کرد. او در میان مردم، به‌خاطر رفتار آرام، دیانت شخصی، و ظاهر خاصش شناخته می‌شد.

ریش افسانه‌ای:

آن‌چه نام هانس استاینینگر را در تاریخ ماندگار کرد، نه فعالیت‌های سیاسی یا اجتماعی‌اش، بلکه ریش بسیار بلند و غیرمعمول او بود. گفته می‌شود طول ریش او به بیش از ۱.۴ متر می‌رسید. این ریش، نماد شخصیت او شده بود و در بسیاری از تصاویر و روایت‌های محلی، به‌عنوان ویژگی برجسته‌اش ذکر می‌شود.

برای کنترل این ریش بلند، استاینینگر معمولاً آن را با روبان یا نوارهایی می‌بست و درون لباس خود قرار می‌داد تا در رفت‌وآمدهای روزانه مزاحم نباشد. ریش او، در کنار لباس رسمی و چهره‌ی آرامش، به بخشی از هویت شهری او تبدیل شده بود.

حادثه‌ی مرگبار:

در سال ۱۵۶۷، در جریان یک حادثه‌ی آتش‌سوزی یا ازدحام در شهر، استاینینگر در حال فرار یا حرکت سریع بود. در آن لحظه، بنا به روایت‌های محلی، او ریش خود را باز کرده بود یا نوار آن شل شده بود. هنگام دویدن، پایش به ریش خودش گیر کرد و زمین خورد.

این سقوط، موجب شکستگی گردن یا آسیب شدید شد که در نهایت به مرگ او انجامید. مرگ استاینینگر، به‌دلیل علت غیرمعمول آن، در تاریخ محلی ثبت شد و به یکی از روایت‌های مشهور فولکلور اتریش تبدیل گردید.

یادبود و مجسمه:

پس از مرگ هانس استاینینگر، مردم شهر بروناو برای بزرگداشت او مراسمی برگزار کردند. ریش او به‌عنوان یادگار نگه داشته شد و گفته می‌شود که بخشی از آن در موزه‌ی شهر نگهداری می‌شود؛ درون یک قاب شیشه‌ای، به‌عنوان سندی از زندگی و مرگ غیرمعمول این شخصیت تاریخی.

در میدان مرکزی شهر، مجسمه‌ای از استاینینگر نصب شده است که او را با ریش بلند سنگی نشان می‌دهد. این مجسمه، یکی از جاذبه‌های گردشگری محلی محسوب می‌شود و گردشگران بسیاری برای دیدن آن به بروناو سفر می‌کنند.

میراث فرهنگی:

داستان هانس استاینینگر، در کنار روایت‌های دیگر فولکلور اروپای مرکزی، به بخشی از حافظه‌ی فرهنگی منطقه تبدیل شده است. این داستان، در کتاب‌های محلی، راهنماهای گردشگری، و حتی برخی آثار هنری بازتاب یافته است.

بروناو آم این، که بعدها به‌دلایل تاریخی دیگر نیز شناخته شد، در قرن شانزدهم شهری آرام و سنتی بود. استاینینگر، به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته‌ی این شهر، در حافظه‌ی جمعی مردم باقی مانده و داستان زندگی‌اش، از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است.

بخش زیادی از زندگی این شخص بر اساس منابع محلی است و به همین دلیل بخش های زیادی از زندگی او را از کلمه یا و شاید استفاده کرده ایم